Rust-activiteit cyclus overdag

3 december 2018

Artikelen

De rust-activiteit cyclus is een ritmische beweging tussen activiteit / inspanning en rust. In onze slaap doorlopen we zo’n cyclus: de REM-slaap. We gaan van een lichte slaap, waarin de hersenactiviteit intens is en dromen plaatsvinden, naar een diepere slaap, waarin de hersenen tot rust komen en het meeste herstel plaatsvindt. Deze cyclus duurt ongeveer 90 minuten. Het blijkt dat we terwijl we wakker zijn, een vergelijkbare cyclus ervaren.

Fysiologische maatstaven zoals hartslag, hormoonniveaus, spierspanning, hersenactiviteit en alertheid nemen allen toe aan het begin van elke cyclus. Na een uur beginnen deze waarden terug te lopen. Na 90 minuten begint het lichaam te verlangen naar een periode van rust en herstel. Signalen die daarmee gepaard gaan zijn gapen, hongergevoel, meer spanningen, concentratieverlies, neiging tot dagdromen en een groter aantal gemaakte fouten. Meestal negeren we deze signalen en zorgen we op een kunstmatige manier voor nieuwe energie. Denk aan koffie, slechte snacks met veel suiker en het allerbelangrijkste: door de stresshormonen in ons lichaam.

De stresshormonen cortisol en adrenaline komen vrij als wij inspannend doorgaan terwijl we eigenlijk rust nodig hebben. Deze stresshormonen zijn onze reserve-bak met energie die ervoor kunnen zorgen dat we doorstomen. De stresshormonen kunnen zorgen voor twee reacties: vechten of vluchten. Zolang je nog reserves hebt, vecht je om inspannend door te kunnen werken. Als de reserves echter op zijn, kom je in de vluchtreactie, oftewel burn-out. Maar dat is niet het enige. Stresshormonen in ons lichaam geven weliswaar tijdelijk een kick, maar na verloop van tijd veroorzaken ze symptomen zoals hyperactiviteit, agressief gedrag, ongeduld, irritaties, woede, afwezigheid en ongevoeligheid. Als de behoefte aan rust lang genoeg genegeerd wordt, groeit de kans op hoofdpijn, rugpijn, opspelende darmen en uiteindelijk hartaanvallen.

We leven in een wereld waarin werk wordt toegejuicht en rust en herstel worden genegeerd, en waarin niet wordt begrepen dat beide noodzakelijk zijn om langdurig goed te kunnen presteren. Daar komt nog bovenop dat de technologische ontwikkelingen, bedoelt om ons connected te houden, ertoe leiden dat wij ons niet meer kunnen loskoppelen. Hoe drukker we het hebben, hoe minder tijd we besteden aan dingen die ons energie opleveren. Zoals sporten, omgang met vrienden of het lezen van een goed boek.

Omdat we onze natuurlijke cyclus nu negeren, moeten we doelbewust nieuwe grenzen stellen. We moeten werken aan strategische ontkoppeling om de balans tussen inspanning en herstel terug te vinden. Het is niet de intensiteit van de geleverde inspanning die tot burn-out, ondermaatse prestaties en fysieke instorting leidt, maar de duur van de inspanning zonder mogelijkheid tot herstel.

Wil jij hier meer over weten? Kijk dan eens bij onze Powercursus Energiemanagement.